| Vazzup's profile:: Vazzup ฮาได้ทุกสถานกา...PhotosBlogLists | Help |
|
24 October ทะเลาะกับเด็กหนักหัว
ก่อนอื่น...
ไอ้ฟาย
ชีวิตเจ้าเกิดมาคงลำบากแท้
อดอยากปากแห้งแต่ใดมาวานบอก
--------------------------------------------------------------
วันนี้ไปกินชาบูชิ มีคนด่าผมด้วยอ่ะ
บอกว่าผมไม่มีมารยาท
เพราะผมเอื้อมมือไปหยิบปลาหมึกจากตัวเลื่อนฝั่งตรงข้าม
จำนวน 1 จานถ้วน
ผมทำอย่างนั้นเพราะผมนั่งอยู่ตัวเลื่อนท้ายสุด
ของที่ผ่านผมมาจะเป็นอาหารที่ถูกเมินจากมวลชนแล้ว 1 ชั่วอายุคน
ไม่มีโอกาสได้แตะปลาหมึกอันโปรดปรานมาเกือบร่วมชั่วโมงแล้ว
โดยคนที่ด่าผมเนี้ยะ เป็นเด็กวัยรุ่นอยู่เลย
ไม่ได้ด่าผมตรงๆ หรอก แต่พูดกับอาม่าและอึ่งอ่างทะเล (พี่สาวมัน) ให้ได้ยิน
ซึ่งผู้ปกครองทั้งสองก็เออ ออ ห่อหมกไปด้วย
ส่วนของที่โต๊ะเค้าเป็นโกดังเนื้อสัตว์ทุกประเภทที่เรียกได้ว่านานๆ มาที
เพราะเค้าอยู่โต๊ะแรก อยู่หัวสุดที่อาหารจะออกจากห้องครัวเลย
ได้ยินเด็กด่ามาอย่างนั้น
ผมเลยสำนึกผิด
หยิบของดีที่นานๆ มาทีทุกครั้งที่ออกมาจากครัวก่อนหน้าที่มันจะหยิบ
จากนั้นของที่ผมไม่ได้อยากกินจริงๆ ก็เอาตอนมันเผลอใส่คืนไปที่ตัวเลื่อน
ให้มันผ่านโต๊ะมันไป เผื่อแผ่โต๊ะอื่น
ทำอย่างนี้จนมันหัวเสียไปเอง ทั้งมองหน้าผม ทั้งพูดแขวะ
แล้วก็กินอาหารไม่อร่อย ไม่สนุก ทำตัวเองด้วยความรู้สึกที่คับแคบแท้ๆ
ผมสนุกกับกิจกรรมไร้สาระในร้านอาหารจนพอ
จ่ายตังแล้วเดินออกมา
นึกคิดว่าทำไมคนประเภทนี้ยังมีอยู่
แต่ก็ขอบใจน้องคนนั้นที่ทำให้ผมรู้สึกกลับไปเป็นเด็กอีกครั้ง
มีเด็กขี้อิจฉาหวงของกิน ก็มีเด็กกวนตีนดื้อตาใส แถมควักกระเจี๊ยวโชว์อีกต่างหาก
ไม่รู้อะไรซะแล้วว่าตอนผมยังเด็กนี่แสบกว่านี้นัก
----------------------------------------------
ตอน 6 ขวบ
ผมมีเพื่อนคนนึงชื่อบอย
บอยเป็นเด็กโคราช ย้ายมาใกล้บ้านผม
บอยอายุ 5 ขวบ มีแม่อยู่คนเดียวในชีวิต
ผมกับบอยซี้กันเร็วมาก เล่นกองทรายด้วย จับจักจั่นด้วยกัน
ดูการ์ตูนที่ร้านตาขายของ ทอยตุ๊กตุ่น ดีดลูกแก้ว
กลับจากโรงเรียน บอยก็มักชวนไปเล่นวิดิโอเกมที่บ้านมันก่อน
แม่มันก็ดีแสนดี เห็นหิวๆ กลับมาก็ทอดไข่เจียวให้กินบ้าง ต้มมาม่าให้กินบ้างรักเหมือนผมเป็นลูก
เราซี้กันแทบจะเป็นพี่น้องกัน
จนคนในหมู่บ้านจำได้ว่า เห็นโอ๋ที่ไหนก็ต้องมีบอยไปด้วย
โอ๋กับบอย
วันนึงพวกกลุ่มเด็กที่เตะบอลด้วยกันมาเห็นผมกับบอยกำลังเล่นดีดลูกแก้ว
เด็กพวกนี้ก็เพื่อนในโรงเรียนผมเหมือนกัน แต่อายุมากกว่า
จู่ๆ มายุให้ผมกับบอยลองต่อยกันดู
บอยไม่เอาๆๆ จะชวนผมวิ่งหนี
ผมไม่วิ่ง เพราะได้ยินคำว่า ไม่กล้า แสดงว่ามึงเป็นตุ๊ด
ผมเลยต่อยเข้าที่หน้าบอยทันที
กระหยิ่มใจอีกด้วยเพราะบอยตัวเล็กกว่าผม
บอยเหวี่ยงว่ายอากาศมาต่อยผมบ้าง แต่เหมือนกับไม่มีแรงอะไรเลย
ผมจิกหูบอยแล้วทุบๆๆ ที่หน้าบอยจนเลือดกำเดาออก
พวกนั้นจึงจับเราสองคนแยกกันแล้วเดินจากไปอย่างรวดเร็ว
เหลือผมอยู่กับบอยสองคน
ผมถามว่าบอยเจ็บมากไหม
บอยเอาเสื้อมาอุดจมูกแล้วบอกว่าไปหาแม่กัน
ผมกับบอยไปหาแม่บอยที่บ้าน
แม่เห็นเข้าก็ถามว่าไปทำอะไรกัน
ผมบอกไปว่าผมกับบอยต่อยกัน
แม่บอยจูงบอยเข้าไปหลังบ้าน
สักพักออกมาพร้อมกระเป๋าพันแผล
ที่จมูกบอยมีสำลีอุดที่จมูกไว้
บอยเด็กชายอายุวัย 5 ขวบ
เอาน้ำมันนวดแก้ฟกช้ำมาทาที่โหนกแก้มผม
แม่กับบอย ทำแผลให้ผม
ผมจำได้แม่นยำกับความรู้สึกในตอนนั้น
เพราะมันเป็นแผลใจผมมาตลอดตั้งแต่เด็ก
อีกไม่นานบอยย้ายบ้านไปโคราชกับแม่ ผมก็ไม่ได้ติดต่อบอยอีกเลย
ผ่านมา 20 ปีแล้ว
ป่านนี้บอยคง 25 ปี
ไม่รู้ว่านายอยู่ที่ไหน เรากับนายคงไม่ได้เจอกันอีก
เพราะเราคงจำหน้ากันไม่ได้
ถึงรู้ว่านายจะไม่ได้เข้า Spaces นี้
แต่มีอย่างนึงที่อยากจะบอกกับนายมาตลอด
แต่ไม่มีโอกาสได้พูดเลย
"เราขอโทษ"
Comments (9)
TrackbacksThe trackback URL for this entry is: http://vazzup.spaces.live.com/blog/cns!EA6794EFE6BFD759!978.trak Weblogs that reference this entry
|
|
|