| Vazzup さんのプロフィール:: Vazzup ฮาได้ทุกสถานกา...フォトブログリスト | ヘルプ |
|
3月19日 ยี้..แมลงสาบ
ยี้..แมลงสาบ
แมลงสาบ เป็นสัตว์ยุคดึกดำบรรพ์ที่มีการเปลี่ยนรูปร่างถึงปัจจุบันเพียงแค่ขนาดรูปร่างเท่านั้น จากหลักฐานจะพบว่า แมลงสาบยุคดึกดำบรรพ์มีความยาว 3 ฟุต เข้!! ผมถือเป็นผู้ชายหน้าตาดีคนนึง ที่เกลียดแมลงสาบชนิดไม่เผาผีกันเลย ชีวิตผมไม่จำเป็นจะไม่ฆ่าสัตว์ ถ้าเป็นยุงไม่กวนใจมากจะไม่ตบ แต่ถ้าเจอแมลงสาบในห้องตัวเองเมื่อไหร่ มึงตาย!!!
การมีแมลงสาบในห้องนอน ถือเป็นฝันร้าย หากเห็นตัวแล้วผมไม่สามารถกำจัดมันได้ในตอนนั้น ผมจะไม่ยอมนอนเด็ดขาด ต่อให้มันหนีมันออกนอกห้องหรือบินหนีไปแล้ว ถ้าไม่เห็นกับตานี่เอามีดมาแทงผมให้ตายจะดีกว่าถ้าจะบังคับให้ผมนอน ซึ่งเหตุการณ์แบบนี้เคยมีมาแล้ว ผมรื้อตู้ รื้อเตียงออกหมดห้องตอนตีหนึ่ง ก็หามันไม่เจอ เลยตัดสินใจ... โทรไปหาเพื่อน ตรู๊ด ตรู๊ด "เฮ้ย! คืนนี้ Gu ขอไปนอนห้องเมิงหน่อยดิ" (ถ้าเพื่อนสังเกตดีๆ จะรู้ว่าผมพูดด้วยน้ำตานองหน้า)
แมลงสาบเป็นสัตว์ที่นับถือซาตานชั่วร้ายในขุมนรกเป็นลัทธิ ก่อนมันจะเกิดมาบนโลกมนุษย์ จะถูกสั่งจากปีศาจร้ายให้ขึ้นมาแดกสิ่งมีชีวิต
ทำไมผมกลัวมันน่ะเหรอ จะบอกให้ว่า ผมเพิ่งจะกลัวมันเมื่อ 5 ปีที่แล้วนี่เอง เพราะในสมัยเด็กที่ผ่านมา ผมยังเคยหยิบหนวดแมลงสาบไปโยนใส่เพื่อนเลย แต่ความกลัวและกลัวไปตลอดชีวิตนี้ มันมีที่มาครับ
“ความกลัวของผม เกิดจากการรู้ความลับจากขุมนรก ที่ส่งมันมาเกิด”
------------------------------------------------------------------------------ สูตรกำจัดแมลงสาบแบบภูมิปัญญาชาวบ้าน สูตรก็มีง่ายๆ เอาปูนซีเมนต์ มาผสมกับอะไรหอมๆน่ากิน เช่นนมผง โอวัลติน หรือถั่วบด ------------------------------------------------------------------------------ วันนั้นเป็นวันเสาร์ ซึ่งในช่วงเวลาที่เป็นวันหยุดผมมักจะนอนยาวๆ อยู่กับบ้านดูทีวี เหตุการณ์เผชิญหน้าเริ่มต้นอย่างง่ายๆ โดยแมวตัวโปรดของผมเดินคาบแมลงสาบจากหลังบ้านออกมา ประเด็นตอนแรกไม่ได้สนใจในสิ่งที่มันคาบมาหรอก แต่อยู่ที่ว่าแมวมันชอบคาบสัตว์ต่างๆมาโชว์ให้ผมหมั่นไส้ทุกที เลยหาวิธีจะทำยังไงให้แมวมันเจ็บใจ
ฉะนั้น ต้องแย่งของจากปากมัน ฮ่าฮ่าฮ่า ผมลุกขึ้นวิ่งไปจับไอ้เหมียวทันที อุ้มมันขึ้นมาแต่ปากมันยังงับกับตัวแมงสาบแน่นกลัวหล่น พร้อมกับส่งเสียงคำรามอย่างไม่พอใจที่ล่วงละเมิดสิทธิส่วนตัว ไอ้เหมียวดิ้นตะกุยตะกายด้วยความโมโหสุดฤทธิ์ ผมแสยะยิ้มอย่างสะใจ ไม่รอช้าผมเอาที่เกาหลังพยายามแงะแมงสาบออกจากปากมันที คราวนี้มือไอ้เหมียวประคองปากมันอย่างแน่น ส่วนขาหลังตะกุยแขนผม ผมยิ่งเดือด แงะจนแมงสาบร่วงบนพื้น ไอ้เหมียวร้องด่าเสียงหลง ผมปล่อยมันลง แล้วหยิบหนวดแมงสาบวิ่งไปหลังบ้าน ไอ้เหมียวร้องด่าวิ่งตาม
ผมหันหลังไปตะโกนด่าไอ้เหมียว “ไอ้ห่า แค่นี้หวง” มันแค้นจัดที่โดนด่ากระโจนขึ้นมาเกาะเสื้อผม แล้วชูมือตะกายๆ ขึ้นมาจะเอาของมันคืน ผมสะบัดๆ แต่ไม่หลุด สักพักมันเริ่มเล่นแรง เอาเล็บจิกพุงจนผมร้องโอ๊ย
จากเล่นกลายเป็นทะเลาะกัน ผมโมโหก็เลยจับแมงสาบวางบนพื้นแล้วทุบด้วยรองเท้า นี่แน่ะ! อารมณ์ประมาณ “ถ้ากูไม่ได้ ก็ทำลายมันซะ” ผมทำลายของเล่นมันทิ้งเพื่อสาแก่ใจ ไอ้เหมียวกระโจนลงเข้าไปเขี่ยๆ แมงสาบที่นอนไส้แตกแน่นิ่งอยู่ด้วยอารมณ์แย่ๆ ผมยืนมองอย่างผู้ชนะ เมิงเล่นกะใครไม่เล่น อั้ยสัด
ทันใดนั้น!! สิ่งที่ผมไม่คาดฝันว่าจะเป็นจริงปรากฏต่อหน้า แมลงสาบที่นอนนิ่งไส้แตกเมื่อกี้ กับวิ่งปรู๊ดไปทางข้างบ้าน ไอ้เหมียวหูตั้งวิ่งตามไปอย่างโลดโผน ผมอึ้งแดกเล็กน้อย เฮ้ย! ตะกี้ Gu ฟาดมันเต็มแรงเลยนะ แล้ววิ่งตามไปดู [ระดับความกลัว : แขยงนิดๆ] ผมเดินตามไปถึงกำแพงข้างบ้าน ไอ้เหมียวจับแมลงสาบตัวนั้นได้อีกครั้ง แต่ตอนนี้มันนั่งนิ่งๆ มองปฏิกิริยาแมลงสาบและเขี่ยๆ เป็นระยะๆ พอผมเดินไป มันสะดุ้งและหันมามองด้วยสายแค้นเคือง ทำท่าจะคาบแมลงสาบหนี แต่ผมเดินมาถึงพอดี แล้วนั่งยองๆ ข้างๆ มัน
เหตุการณ์แมลงสาบที่น่าจะตายแล้วกลับฟื้นชีพขึ้นมาใหม่อีกครั้งนั้น ทำให้ผมลืมเรื่องทะเลาะกันเมื่อกี้สนิท ตอนนี้ผมต้องการคืนดีกับไอ้เหมียวเพื่อศึกษาแมลงสาบตัวนี้ต่อไป
ผมลูบหัวไอ้เหมียวเป็นการขอโทษ มันเชิดคางให้ผมเกาคอมัน ผมตบกบาลมันดังพลั่ก! เป็นการยุติข้อขัดแย้ง มันสะดุ้งตาแหกเหมือนไม่เข้าใจในสิ่งที่ผมทำ บ่ายวันนั้น ผู้คนจะเห็น 1 คน 1 แมว นั่งมอง 1 แมลงสาบ…อยู่ข้างบ้านตัวเอง
แมลงสาบตัวนั้นยังส่ายหนวดดุ๊กดิ๊กๆ ไปมา ผมสังเกตเห็นที่ท้องมันมีไส้สีขาวอมเหลืองปลิ้นออกมา และขาแหลมๆของมันบางส่วนหักงอ แต่ยังมีแรงวิ่ง ความคิดชั่วร้าย ผมจึงต้องสวมบทบาทเป็นนักวิทยาศาตร์ เพื่อเริ่มการทดลองทางชีวะ
การทดลองแรกเริ่มด้วยทฤษฏีน้ำเย็นคืนสติ ที่เราจะได้เห็นในหนังเป็นประจำ เวลาโจรเอาน้ำราดพระเอกที่สลบแล้วพระเอกก็ฟื้นขึ้นมาทันที
ผมถุยน้ำลายบริเวณใบหน้าแมลงสาบ 1 แหมะ โดยไอ้เหมียวให้ความร่วมมือโดยการเขี่ยๆแมลงสาบตัวนั้นเพื่อให้ได้สติอีกครั้ง ปรากฏว่าได้ผล! แมลงสาบตัวนั้นขยับปีก!! ภาพที่เห็น แมลงสาบขยับปีกที่มีรอยฉีก พรึ่บๆ ผมเห็นถึงรอยเส้นที่ขีดบนตัวมันเหมือนกับหนอนที่มีขยักของตัวเป็นปล้องๆ ผมผงะลุกขึ้นถอยห่างออกมา แต่ไอ้เหมียวลิงโลดดีใจ จับงัดแมลงสาบโยนขึ้นฟ้าซ้ำๆ อย่างน่าขนลุก
ทันเท่าความคิด ผมเอาส้นตีนยันไอ้เหมียวให้มันหยุดการกระทำอันน่ากลัวนั้น แต่ช้าไป จังหวะโยนสุดท้าย ทำให้การขยับปีกของแมลงสาบมีกำลังบินอยู่บนอากาศได้ระดับนึง มันบินค้างอยู่ในอากาศจากจุดหนึ่งไปอีกจุดหนึ่ง ผมเห็นปีกไอพ่นที่บินจนรู้สึกถึงแรงลมของมันได้ ท้องลายๆพร้อมกับขาแหลมๆ ที่มีขนของมันหงิกงอเข้าหากัน เหมือนซาตานที่ยื่นกรงเล็บในเวลากำลังปลิดศรีษะมนุษย์
ตัดฉากแบบสโลว์โมชั่น ตุ๊ด ตุ๊ด ตุ๊ด ตุ๊ด แมลงสาบบินค้างไปมาเพื่อหาที่เกาะอย่างมุ่งร้าย ตุ๊ด ตุ๊ด ตุ๊ด ตุ๊ด ไอ้เหมียวแหงนหน้ามองทำอะไรไม่ถูก หัวใจเต้นระทึก ตุ๊ด ตุ๊ด ตุ๊ด ตุ๊ด ผมปากแหยะห้อย เดินถอยห่างโบกมือไปมาปัดป้องหน้าตัวเอง ตุ๊ด ตุ๊ด ตุ๊ด แมลงสาบบินใกล้เข้ามา ตุ๊ด ตุ๊ด ตุ๊ด ตุ๊ด มันใกล้เข้ามา ตุ๊ด ตุ๊ด ตุ๊ด
บินมาเกาะแขนขวา!
[ระดับความกลัว : ขนลุก]
ผมสัมผัสได้ถึงรอยจิกบนเนื้อ มันอาฆาต มันต้องการทำลายชีวิตผมและครอบครัว ผมง้างนิ้วมือซ้ายแล้วดีดตัวมันออกจากแขนผมไปอย่างเต็มแรง มันกระเด็นไปติดกำแพง ไอ้เหมียววิ่งลุ๊กๆๆ ตามไป ที่แขนขวาผมมีไส้แมลงสาบติดอยู่เป็นรอยทาง ส่วนปลายเล็บนิ้วซ้ายผมมีหัวแมลงสาบติดอยู่ ผมเดินไปดูซากศพแมลงสาบ แต่! แมลงสาบไร้หัววิ่งหนีเลียบไปตามกำแพงอีกราวๆ 4 เมตร!!
[ระดับความกลัว : อ้วกกก] เฮ้ย! นี่มันตัวเฮี้ยอะไร พระเจ้า .. ผมวิ่งไปหลังบ้านเพื่อล้างมือล้างแขนด้วยสบู่ออกทันที นั่งตกใจกับภาพที่เห็นเมื่อกี้นี้ เอาน่า มันก็แค่แมลง เหมือนอย่างมดล่ะน่า เด็ดหัวแต่ขามันยังเดินได้เลย ผมกลับเข้าไปในบ้าน นั่งลงสายตามองโทรทัศน์แต่ในหัวกลับครุ่นคิดเรื่องเมื่อกี้ .... - เวลาผ่านไปราว 15 นาที - เหตุการณ์ดูเหมือนสงบแล้ว ไอ้เหมียวเดินกลับเข้ามาในบ้าน ร้องเมี๊ยวๆ หิวข้าว ผมละอายเล็กน้อยที่ตะกี้ทิ้งมันไว้กับปีศาจร้ายตามลำพัง แต่มันไม่เป็นไรกลับมาก็รู้สึกโล่งออก โอ้ว เหมียวเอ๊ย พ่อขอโทษ ผมเดินกลับไปดูที่แมลงสาบตัวนั้น ตอนนี้ตัวมันนอนหงายท้องแน่นิ่งไปแล้ว แขนขาลำตัวเริ่มแยกเป็นชิ้นส่วนด้วยฝีมือของมดแดงตัวน้อย ที่รายล้อมกัดแทะตัวมัน ผมพิจารณารูปร่างมันแล้ว มันไม่น่าเกิดมาเลย ลำตัวที่ห่อหุ้มซ่อนอยู่ในปีกมันนั้นน่ารังเกียจและชวนอ้วกมากๆ แต่เอาน่ะ ผมผิดที่ไปทุบมัน ขออโหสิก็แล้วกัน ผมเอาไม้เสียบลูกชิ้นเขี่ยตัวมันเบาๆ ขาของมันหนีบเข้ามาที่ไม้เสียบลูกชิ้น และตะกายแหวกฟ้าไปมา!
[ระดับความกลัว : หลอนสุดขีด] [ระดับความกลัว : คลุ้มคลั่ง] [ระดับความกลัว : น้ำลายฟูมปาก]
อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกส์
หลังจากเหตุการณ์วันนั้น ชีวิตผมก็ไม่ใกล้แมลงสาบอีกเลย ผ่านไปราวๆ 5 เดือน ไอ้เหมียวแมวเพื่อนซี้ของผมตายไปด้วยอุบัติเหตุ ผมเสียใจมาก ที่บ้านก็เลยหาแมวมาให้ใหม่ เป็นแมวตัวเมียสีขาวดำ ผมตั้งชื่อมันว่า “อีโปก” ชื่อมาจากคำว่า กระโปก เพราะมันเป็นแมวสีโหลกากๆ เป็นแมวกระโปกแต่ผมก็รักมัน วันนึงผมนอนอยู่ อีโปกมันมาคลอเคลียที่ขาผม ผมก้มลงไปเพื่อจะลูบหัวมัน แต่สิ่งที่เห็นก็คือ มันคาบแมลงสาบมาด้วย เบื้องหน้าของอีโปก มันมองมาที่ผมซึ่งตอนนี้กระโดดวิ่งหนีออกไปที่ประตูหน้าบ้านจนลับตา ที่ใบหน้ามันมีรอยแสยะยิ้มเป็นแบบเดียวกับรอยยิ้มของไอ้เหมียวที่ตายไป...
พอ!
นี่ไปๆ มาๆ ตูเล่าเรื่องแมลงสาบ หรือเรื่องผีแมวอยู่วะเนี่ย
コメント (23 件)
トラックバックこの記事のトラックバックの URL は次のとおりです。 http://vazzup.spaces.live.com/blog/cns!EA6794EFE6BFD759!275.trak この記事を参照しているブログ
|
|
|