| Vazzup さんのプロフィール:: Vazzup ฮาได้ทุกสถานกา...フォトブログリスト |  ツール  ヘルプ |
|
5月28日 28 Days Live in Bangkok28 Days Live in Bangkok
ไปดูหนังเรื่อง 28 Weeks มา
ก่อนหน้านั้นก็ดู 28 Days
ก่อนหน้านั้นก็ดู Dawn of the Dead
Shaw of the Dead
Land of the Dead
นี่ยังไม่นับรวมหนังแนวยิงผี
House of The Dead
Resident Evil
แล้วก็ Series ซอมบี้ผีๆ ทั้งหลาย
บางเรื่องเกิดในคุก ติดเชื้อแล้วดันไปแพร่คนในคุก
ติดเกาะมั่ง ติดในตึกมั่ง
หรือไปติดที่ต่างดาวเลยก็มี เอ๊อ!
ชอบแนวนี้จริงๆ
ชอบบรรยากาศที่คนต้องขังตัวเองไว้ในบ้าน
กันไม่ให้พวกซอมบี้จากข้างนอกมันเห็นหรือหลุดเข้ามา
ชอบการดิ้นรนเพื่อหาอาหารประทังชีวิต
แต่เรื่องที่ให้บรรยากาศแบบนี้ได้
จริงๆ มีแค่ 2 เรื่องเอง
คือ Dawn of the Dead
กับ 28 Days Later
หนังมันไปแพร่เชื้อในยุโรป
อ้าว แล้วแต่เกิดขึ้นในไทยล่ะ
สาธุ ขอให้ เจ มันติดก่อน
ผมอยากรู้ว่าอ้วนๆ อย่างเจมันจะไล่ตามกัดใครทันมั๊ย
เผลอๆ หิวจัด กัดแขนตัวเอง นึกว่าขาหมู ก๊ากๆ
เรื่องของเรื่องก็คือ
ไปดู 28 Weeks มา
แล้วดันติดตาจนเอามาฝัน
ฝันว่ามันเกิดขึ้นตัวเอง
เกิดขึ้นในออฟฟิคของตัวเอง...
ออฟฟิคผมมันอยู่ชั้น 28 พอดีเหมือนกัน
เริ่มฝันที่จำได้คือตัวเองเข้าไปขี้ในห้องน้ำ
ขี้ได้สักพักแล้วไฟมันดับ
แล้วเสียงคนข้างนอกมันเอะอะโวยวาย
เหมือนวิ่งหนีออกไปข้างนอกกันหมดเลย
แล้วก็โครมครามๆ
ไอ้เราก็เฮ้ยตกใจ ไม่กล้าออกไป
คนมันก็กรี๊ดกร๊าดๆ ร้องโหยหวนแบบกำลังจะตาย
คือได้ยินเสียง Manager ตัวเองร้องลั่นเลย
จะออกไปช่วย เพราะยังไม่ได้ประเมินโบนัส
แต่ดันมีคนจะพังประตูเข้ามา
ทุบใหญ่เลย แล้วร้อง ฮือๆ แฮ่ๆ
เลยไม่กล้าออก รีบปิดช่องลมเลย
อยู่ในนั้นได้สักพักเสียงคนก็เหมือนจะไกลลิบออกไป
ทุกอย่างเงียบสนิท ไอ้บ้าที่เคาะประตูก็วิ่งกวดออกไปข้างนอกแล้ว
เลยตัดสินใจเปิดประตูแง้มๆ ออกมา
ข้างนอกนี่ปิดไฟหมดเลยนะ
แล้วเลือดนี่สาดกระจายเต็มกำแพงไปหมด
แต่ไม่มีศพคนเลย
ดูเหมือนศพคนมันจะลุกขึ้นออกไปข้างนอกกันหมดแล้ว
ข้างนอกนี่หมายถึงข้างนอกออฟฟิค ตรงลิฟท์นะ
ในความรู้สึกตอนนั้นเหมือนผีมันวิ่งตามคนลงบันไดไป
ก็เลยย่องๆ ไปที่แผนกตัวเอง มองซ้ายมองขวาตลอด
มาถึงเจอคนนอนตายอยู่คนนึง พอเห็นก็รู้เลยว่าเป็นน้องในแผนก
ไอ้เนี่ยชื่อผิน ตัวใหญ่เท่าควาย โดนผีกัดที่หู หูขาดตาย
สักพักตัวมันสั่นๆๆๆๆๆ ไอ้เราก็ตกใจ เฮ้ยจะเป็นผี
จากที่ดูหนังมาเยอะ ก็รู้ว่าจะฆ่าผีต้องทำลายสมองมัน
เราก็เลยยกจอคอมมาทุบๆ หัวมัน
ทุบจนหัวเละ ตัวมันก็เลิกสั่น เป็นอันว่าตายสนิท
ถ้าเป็นในชีวิตจริงคงทุบเละไม่ได้ เพราะหัวไอ้ผินมันแข็ง พูดไรไม่ค่อยเชื่อ
เรารีบไปเปิดคอมของตัวเอง เช็คว่าว เอ๊ย เช็คข่าว
เข้าไปดูข่าวในเว็บ มันบอกว่าตอนนี้ที่อนุสาวรีย์พังพินาศหมด
รถไฟลอยฟ้าตกราง แล้วก็ผีเต็มเมือง
พวกทหารก็เอารถถังมา แต่ก็เสร็จผีเรียบ
(สงสัยเห็นผีเลือดแดงๆ แล้วไม่กล้ายิง นึกว่าถือดอกไม้มา)
ตอนนี้กรุงเทพโกลาหลมาก แล้วก็ลามมาที่บริษัทฯ
นั่งดูอยู่ ดันมีเสียงโทรศัพท์ดังขึ้นมา
ไอ้เรารีบรับไปฮัลโหล ปรากฏว่าเป็นบอสโทรมาตามงาน (เจ้าของบริษัท)
บอกให้เตรียมข้อมูลพรีเซ็นท์เย็นนี้
แล้วในชีวิตจริงไฟล์งานมันอยู่ในทรัมพ์ของแฟน
เราก็ครับๆ ตกปากรับคำไปแล้ววางหู
หาทางไปเอาทรัมพ์ให้ได้
คือสมองผมมันแยกโสตประสาทออก
ว่าอันไหนน่ากลัวกว่ากัน ทั้งในชีวิตจริงแล้วก็ในฝัน
กดมือถือโทรไปหาแอน
แอนมันรับกริ๊ก "ฮัลโหล"
ก็ถามมันไปว่าเป็นผีหรือยัง
แอนมันบอกว่า "ยัง อยากเป็นอยู่เนี่ย"
(ไม่ต้องเป็นก็เหมือนผีอยู่แล้วมั๊ง แกอ่ะ)
แล้วน้ำเสียงมันพูดยังกับเผชิญกับผีคิตตี้
น่ารักซะ
แอนมันบอกว่าทรัมพ์อยู่ชั้น 16
(ที่ทำงานแอนมัน)
เก็บไว้ในตู้ล็อกเกอร์
เราก็อ้าวเวร ลำบากกุอีก
ก็วางหูกริ๊ก
โทรไปที่ Call Center ชั้น 16
มีคนรับ บอกยินดีให้บริการ
ก็กำลังจะอ้าปากถาม
ดันมีเสียงโครมครามกรี๊ดกร๊าดอยู่ด้านหลังสาย
แล้วคนที่รับสายก็กรี๊ดด มีเสียงฮึ่มแฮ่อยู่ในสายชัดเจน
เราก็เฮ้ย ผีวิ่งลงไปถึงแล้วเหรอ
ผีเพิ่งวิ่งไปถึง แสดงว่าระหว่างทางแม่งมีเหนื่อย
คงนั่งพักชั้น 22 หรือไม่ก็ 23
เอาล่ะสิ ลงไปตอนนี้ผีเต็มชั้น 16 แน่ๆ
แต่ยังไงก็ต้องลง
อารมณ์ตอนนั้นคือ ถ้าไม่ได้ไฟล์ไปพรีเซ้นท์ ก็ยอมเป็นผีดีกว่า
เพราะอย่างน้อยผีเวลามันโดนด่ามันก็ไม่ได้ยิน
(แล้วทำไมเจ้าของบริษัทฯ ถึงรอด?)
เราก็เปิดประตูผั๊วะออกไปตรงห้อง Lobby
ปรากฏว่าผีตะเกียกตะกายรูดกระจกอยู่ข้างนอกเลย
เต็มไปหมด แล้วก็พร้อมใจเป็นแผนก Web หมดตระกูลเลยนะ
พวกตาหลิม Content , ตากฤษอ้วนๆ ,ป้านก Webmaster นี่หน้าเน่อแหว่งหมด
ไอ้ที่ตลกสุดคงเป็นเพราะผีตาหลิมเสือกมีกล้องห้อยอยู่ที่คอด้วย
คือตาหลิมคนนี้เป็นมือกล้องของบริษัท
เป็นผียังดันถ่ายรูปเก็บเป็นที่ระลึกอีก
ตายห่า กูจะออกไปยังไงเนี้ยะ
ตัดสินใจวิ่งกลับไปที่ครัว
ไปหยิบดาบกับโล่ห์ตำรวจออกมา
แล้ววิ่งกลับไปที่ Lobby ใหม่
(คือไม่รู้ว่าทำไมในครัวมันมีดาบกับโล่ห์ตำรวจ)
ตัดสินใจจะฟันคอผีให้หมด
เพราะข้างนอกมีอยู่ราวๆ 7-8 ตัว น่าจะพอรับมือไหว
ก็เอาโล่ห์บังก่อนเลย
พอเปิดประตูปั๊บ ผีก็วิ่งกรูๆ กันเข้ามา
เราก็ฟันฉับๆ เรียงตัวเลย
คือเหวี่ยงไปโดนหัวหมด ไม่รู้เก็บกดอะไร
สรุปว่าตายเรียบ เลือดนี่เต็มตัวผมเลย
ก็วิ่งไปกดลิฟท์
รอลิฟท์เปิด ประตูฝั่งบัญชีเปิดผลั๊วะ
เฮ้ย! ผีบัญชี!
ป้าแป๋วตัวทวงตังนี่วิ่งออกมาก่อนเลย
เราก็กดลิฟท์ย้ำๆๆ เหมือนในหนังเลย
ปรากฏว่าลิฟท์ไม่ออก ก็เลยวิ่งไปทางบันไดหนีไฟ
ผีบัญชีก็กรูๆ กันมาหมดแผนก
พอเข้าประตูได้ก็ปิดประตูปัง
พวกนั้นก็ปึงๆ ปังๆ อยากจะแดกเราเสียให้ได้
(นี่มึงเอาชีวิตจริงมาเล่าใช่มั๊ย)
ตัดสินใจเดินลงบันไดแทน
วิ่งลงๆ ไป มีแต่ศพคนนอนเกลื่อนกลาดเต็มบันได
เราก็กลัวเค้าเป็นผี ก็เลยฟันกบาลศพละดอกสองดอก
มีศพตัวนึงโคตรสวย ขาวด้วย นุ่งโปรงสั้นด้วย
อารมณ์อยากฟันเสื้อแทนฟันหัว ฟันเสื้อให้ขาดสะบั้น อยากเห็นนมมาก
ก็วิ่งๆ ลงไป จนถึงชั้น 16
ค่อยๆ ชะเง้อมองออกไป
โอ้โห! ผี
ผีเต็มไปหมด ผีทั้งชั้นเลย
มีกำลังรุมกินอยู่ด้วย
รีบหดหัวผลุ่บเข้าไป กลัวผีเห็น
เราก็ไม่รู้จะทำยังไงจะฝ่าดงผีเข้าไปข้างในได้
แล้วยังไงไม่รู้นะ
มีเสียงเครื่องยนตร์ดังแต่กๆๆ
แล้วก็วูบดับ ครืดดดดดดด
ผีมันก็เดินไปที่เสียงนั้นทุกตัวเลย
เดินเข้าไปทางฝั่ง IT อ่ะ
ไม่รู้ ฝันก็คือฝัน
อารมณ์ตอนนั้นรู้สึกประมาณว่าเซิร์ฟเวอร์ดาวน์
แล้วผีที่เห็นนี่ผี Call Center ผี Game Master ทั้งตระกูล
ผีได้ยินเสียงเครื่องเซิร์ฟเวอร์มันดาวน์ (ดังแต่กๆ ด้วยนะ)
ก็เลยเดินไปซ่อมมั๊ง ไม่รู้ กูไม่รู้อะไรทั้งนั้น
ก็เลยได้โอกาส
วิ่งเข้าไปตี๊ดบัตรเข้าประตู
ยังมีผีตกค้างข้างใน แต่อยู่ลิบๆ
เราก็ทำเวลาเลย วิ่งเข้าไป
พอเข้าไปปุ๊บ เจอทรัมพ์ไดร์ฟตกอยู่ที่พื้น
เราก็เฮ้ย เจอง่ายฉิบๆ ดีใจไง รีบเก็บ
พวกผีตกค้างมันก็เห็นเราได้ มันวิ่งเข้ามาทันทีอ่ะ
(ตอนนั้นดาบกับโล่ห์ตำรวจหายไปแล้ว ตอนไหนไม่รู้)
เราก็วิ่งหนีทันที
โกยตีนหมาทันที
วิ่งออกไปนอกประตู
พวกผีข้างนอกมันซ่อมเซิร์ฟเวอร์เสร็จแล้วหรือยังไงไม่รู้
ออกมาเต็มเหมือนเก่า
ผมก็รีบวิ่งไปกดลิฟท์ทันทีอ่ะ
ฟ้าฝนเป็นใจ ลิฟท์เปิดออกทันที
ก็วิ่งเข้าไปในลิฟท์
รีบปิดๆๆๆๆๆ
หลุดเข้ามาในลิฟท์ได้ 2 ตัว
ทีนี้ดาบกับโล่ห์กลับมาทันทีอ่ะ
ฟันฉับๆ เรียบ เป็นอันรอด
..
(คือผมมีปัญหากับไอ้ดาบแล้วก็โล่ห์นี่จริงๆ นะ มันเป็นอะไรมากป่ะ ตั้งแต่ในครัวแล้วนะ)
ลิฟท์ขึ้นไป ขึ้นไป จนถึงชั้น 28
ติ๊ง! ประตูเปิด
พวกศพผีตาหลิมยังนอนเกลือกกลิ้งอยู่เลย
ก็เดินผ่าน มีผีตัวนึงขอทานเฉยเลย
จำหน้าไม่ได้ มันขาด้วนอ่ะ
(ผมคงไปฟันขามันอ่ะ แต่ทำไมต้องขอทาน -*-)
ก็ถือทรัมพ์ไดร์ฟเข้าไปข้างนอกออฟฟิค
ปรากฏว่าบอสรออยู่แล้วในห้อง War Room
เราก็รีบๆ เลยไง คว้าสมุดจด ปากกาเข้าไป
ก็เดินเข้าไปบอกพี่ปลา (Manager) ว่าเข้าห้องประชุม
พี่ปลานั่งอยู่ในคอกก็เดินตามไป
(อ้าว พี่ปลาทำไมอยู่นี่ฟะ เห็นร้องกรี๊ด นึกว่าไปตั้งแต่ต้นเรื่องแล้ว -*-)
ก็เข้าห้อง เราก็เอาทรัมพ์ไดร์ฟเสียบที่เครื่องคอม
ไอ้เหมียว HR วิ่งมาจากไหนก็ไม่รู้
ตะโกนมา "อย่าๆๆๆๆๆๆ โอ๋ อย่าๆๆๆๆ"
เราก็เฮ้ย อะไรวะ แต่เสียบไปแล้ว
เหมียวมันก็บอกว่า มันมีไวรัส!!!
ไม่ทันแล้วเสียบไปแล้ว
ปรากฏว่าไวรัสติดเครื่องบอส
สักพักเราตัวสั่นเลย
สั่นๆๆๆๆๆ
อารมณ์ตอนนั้นคือกลัวตายมาก
คิดถึงแม่ คิดถึงญาติพี่น้องเลย กูตายแน่ๆ
สรุปว่าเหตุการณ์ทั้งหมด เกิดจากไวรัสในทรัมพ์ไดร์ฟแอนนี่เอง
เราสั่นน้ำลายยืดแล้วก็มีเขี้ยวออกมาจากปากเรา เป็นอันว่าเราเป็นผีแล้วเรียบร้อย
เราก็กัดพี่ปลา กัดเหมียวเรียบ
แล้วก็วิ่งออกไปเพื่อจะไปกัดแอนที่บ้าน
แล้วก็ตื่น
ตื่นขึ้นมามีคำถามให้ตัวเองทันที
.........
...
.
.
ทำไมผมไม่กัดเจ้าของบริษัทฯ !!!!!!!
----------------------------------------------------
สมองมันแบ่งแยกได้แม้กระทั่งในฝัน
コメント (39 件)
トラックバックこの記事のトラックバックの URL は次のとおりです。 http://vazzup.spaces.live.com/blog/cns!EA6794EFE6BFD759!1547.trak この記事を参照しているブログ
|
|
|
